Komunikat o błędzie

Notice: Undefined variable: output w business_breadcrumb() (linia 26 z /home/michalici/ftp/newDrupal/sites/all/themes/business/template.php).

O końcu świata i zarazem o końcu Michalitów. Medytacja 6 (ostatnia)

Powstanie wielu fałszywych proroków i wielu w błąd wprowadzą; a ponieważ wzmoże się nieprawość, oziębnie miłość wielu. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. A ta Ewangelia o królestwie będzie głoszona po całej ziemi, na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy nadejdzie koniec (Mt 24, 11-14).

  1. Kolejny, już ostatni fragment, który mówi nam o końcu świata, a zarazem o końcu KG i Michalitów. Znowu pojawiają się słowa o fałszywym proroku, który pochodzi z wewnątrz, a nie z zewnątrz. Bardzo dobrze pokazuje to Ewangelia św. Jana, także inne Ewangelie. Szczególnie Jan maluje obraz wewnętrznego zagrożenia. Bo przecież Judasz, człowiek wewnątrz wspólnoty zdradził Pana. Ale ten dramat zdrady dokonuje się nie tylko w Judaszu, także w Piotrze i innych apostołach. Judasz jest symbolem walki, wojny. Gdzie się ona dokonuje? W jego sercu, we wnętrzu człowieka dokonuje się światłość i zdrada. Zewnętrzne wyrazy są obrazem serca, wnętrza człowieka.

  2. Kłamliwi nauczyciele pojawiają się jak „grzyby po deszczu” kiedy zbliża się jakieś nieszczęście, wojna, kryzys. Wtedy gdy jest zamęt, chaos, ci „prorocy” obwieszczają światu swoje wizje. A ludzie, którzy ulegają lękowi i strachowi idą za nimi.

  3. Wezwanie z tej Ewangelii dotyczy także wspólnot i samego Kościoła. Musi upaść taki Kościół lub wspólnota, która pozbawiona jest głębi, bazując tylko na celebracjach działania lub ludzkich projektach. Pozostanie „reszta”. Kościół w niektórych miejscach będzie zapewne musiał zacząć od samego początku swoją misję ewangelizacyjną. Nie będzie w stanie zapełniać ogromnych budynków jakie posiada. Owe budynki tworzono w chwili gdy dla samego Kościoła była dobra passa. Teraz powoli się to zmienia. Kościół, wspólnoty „akcji” tracą wielu członków, a przy tym także swoje dawne przywileje. Pozostanie Kościół, wspólnoty gdzie ludzie pobawieni nadziei odnajdą w nich to czego szukają.

  4. Ewangelia mówi nam jeszcze o tym, że wśród wierzących zacznie szerzyć się nieprawość. O co chodzi? O oziębłość. Ostygnie, ochłodzi się miłość wielu. Wiara zostanie „wywiana” „ochłodzona wiatrem”. Ale ten niszczycielski „wiatr” nadchodzi z wewnątrz wspólnoty. To „ochłodzenie z wewnątrz” jest najgorszym wrogiem każdej wspólnoty. Także Kościoła, szkoły, zakonu. To tzw. wewnętrzna apostazja: zewnętrznie się trwa, a wewnątrz odchodzi się od wartości ewangelicznych. Jezus mówi o tym swoim uczniom aby byli na to przygotowani. On, Jezus przygotował ich na ten czas próby i zapowiedział, że ten kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. Oznacza to, że ci ludzie przejdą ponad to, pokonają trudności, przezwyciężą je ale jest to możliwe dzięki postawie miłości.

  5. Kończąc nasze medytacje, pytajmy Pana czy sami jesteśmy gotowi na tą próbę aby nie stać się wewnętrznym wrogiem. I badajmy nasze serca czy ufamy Jezusowi w tym, co powiedział, że razem z Nim pokonamy owe wielkie zagrożenia. Nie ulegajmy pseudo wizjom ale z ufnością w tych trudnych c\asach głosimy Ewangelię w tym czasie jaki nam został dany.