„Chcę odkryć, kim jestem w oczach Boga, i podjąć drogę, na którą On mnie zaprasza”. Te słowa mogłyby stać się streszczeniem uroczystości, która 8 września 2026 roku, w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, zgromadziła w kościele parafialnym pw. Świętego Michała Archanioła w Pawlikowicach wspólnotę Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła, rodziny oraz przyjaciół czterech nowicjuszy. Piotr, Maksymilian, Grzegorz i Jakub złożyli pierwsze śluby zakonne.
Uroczystej Eucharystii przewodniczył przełożony generalny Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła, ks. Dariusz Wilk. Homilię wygłosił radca generalny Zgromadzenia, ks. Marcin Kałwik.
Liturgia słowa, przypadająca w święto Narodzenia Maryi, stała się punktem wyjścia do refleksji nad tajemnicą powołania zakonnego. Jak zauważył w homilii ks. Marcin, kiedy rodzi się człowiek, naturalnie pytamy: kim będzie, jaką drogę przejdzie, „co z niego wyrośnie”? Jednak odpowiedzi na najważniejsze pytanie o człowieka nie dają ludzkie przewidywania. Odpowiedź znajduje się w Bogu.
W tym świetle pierwsza profesja zakonna jest czymś więcej niż podjęciem określonych zobowiązań. To odpowiedź człowieka na Boże zaproszenie. Kaznodzieja zwrócił uwagę, że decyzja o rozpoczęciu życia zakonnego nie sprowadza się do pytania: „Kim ja chcę być?” ani „Jaką mam wizję swojego życia?”. Jest przede wszystkim pytaniem: „Panie, kim Ty chcesz, żebym był?”.
Dlatego profesja zakonna nie jest jedynie zewnętrznym aktem czy przyjęciem określonego sposobu życia. Pod wszystkimi jego elementami - ślubami, modlitwą, wspólnotą, posłuszeństwem i codziennością zakonną - kryje się głębsze pragnienie: „Chcę dorosnąć do Bożego zamysłu. Chcę pozwolić Ci Boże ukształtować we mnie Chrystusa”.
W homilii wybrzmiała również prawda, że Bóg wskazuje człowiekowi drogę, ale nigdy go do tej drogi nie zmusza. „Zaprasza. Czeka. Daje łaskę. A człowiek odpowiada”.
Także życie zakonne nie jest drogą pozbawioną pytań, trudności czy wyrzeczeń. Jest natomiast drogą, na której człowiek uczy się coraz bardziej ufać Temu, który zna go od początku i prowadzi ku pełni życia.
Szczególnym obrazem takiej postawy jest Maryja. Nie znała całej swojej przyszłości i nie wiedziała, dokąd dokładnie zaprowadzi Ją Boże wezwanie. Wiedziała jednak jedno - że Bogu warto zaufać. Jej „Fiat” nie było bierną rezygnacją, lecz pełnym zaufania otwarciem się na Boży plan: „Ty wiesz, a ja Ci ufam. Ufam Twojej woli wobec mnie”.
To właśnie Maryja została wskazana podczas uroczystości jako szczególna przewodniczka dla tych, którzy rozpoczynają życie konsekrowane. Jej postawa przypomina, że nie trzeba znać całej drogi, aby zrobić kolejny krok. Wystarczy wiedzieć, komu się zaufało.
W uroczystości licznie uczestniczyli współbracia ze Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła. Obecne były również siostry michalitki, na czele z ekonomką generalną, s. Agatą Krupą, wraz z postulantkami. Wśród uczestników Eucharystii znaleźli się także zaprzyjaźnieni z neoprofesami kapłani z ich rodzinnych parafii oraz najbliżsi członkowie ich rodzin.
Dla Piotra, Maksymiliana, Grzegorza i Jakuba był to dzień szczególny - dzień wdzięczności za dotychczasową drogę powołania, za czas nowicjatu, formację i ludzi, których Bóg postawił na ich drodze. Złożenie pierwszych ślubów rozpoczęło kolejny etap ich życia w Zgromadzeniu Świętego Michała Archanioła.
Niech św. Michał Archanioł, patron Zgromadzenia, otacza naszych neoprofesów swoją opieką, a przykład Maryi pomaga im każdego dnia powtarzać swoim życiem: „Niech mi się stanie”.
ks. Marcin Kałwik CSMA
Fot. Anna Knurowska
