Od 20 do 29 września 2026 roku Sanktuarium św. Michała Archanioła w Santiago de los Caballeros na Dominikanie przeżywało doroczne uroczystości odpustowe. Było to dziesięć dni modlitwy, Eucharystii, katechezy, pielgrzymowania i wspólnotowego przeżywania duchowości michalickiej. Dziewięć dni nowenny prowadziło do kulminacji — uroczystości św. Michała Archanioła 29 września.
Każdego dnia sanktuarium gromadziło kolejne wspólnoty, chóry, grupy parafialne i zaproszonych kapłanów, którzy podejmowali przygotowane tematy duszpasterskie. Tegoroczne obchody wpisywały się w program duszpasterski Kościoła na Dominikanie przeżywany pod hasłem: „Chrzest i synodalność drogą do świętości”.
Jednym z najważniejszych momentów nowenny było IV Narodowe Spotkanie Rodziny Michalickiej, czcicieli i sympatyków św. Michała Archanioła, które odbyło się w sobotę 26 września. Ze względu na duże odległości między parafiami właśnie ten dzień został wyznaczony jako ogólnokrajowe spotkanie wiernych związanych z duchowością michalicką.
Centralnym punktem była Eucharystia, której przewodniczył bp Andrés Amaury Rosario Henríquez, biskup pomocniczy archidiecezji Santiago. Była ona również dziękczynieniem za pierwszy rok jego posługi biskupiej. W homilii Ksiądz Biskup podkreślił znaczenie obecności Zgromadzenia św. Michała Archanioła w Kościele lokalnym oraz jego misję pielgrzymowania i szerzenia autentycznej pobożności związanej ze św. Michałem.
W spotkaniu uczestniczyli współbracia ze wszystkich parafii, w których posługujemy na Dominikanie. Szczególnie liczną grupę stanowili pielgrzymi z Santo Domingo — około 200 osób. Przybyli również wierni z sąsiednich parafii oraz czciciele św. Michała z różnych części archidiecezji Santiago.
Spotkanie było owocem kilkuletniej misji sanktuarium. W ramach peregrynacji i katechezy o św. Michale dotarliśmy już do około 90 parafii. Przez lata to sanktuarium wychodziło do ludzi. Tym razem wydarzyło się coś symbolicznego: wierni z wielu wspólnot sami przybyli do „domu św. Michała”.
Ta misja ma na Dominikanie szczególne znaczenie. Od wielu lat podejmujemy wysiłek ukazywania św. Michała Archanioła w sposób biblijny, kościelny i chrystocentryczny. W miejscowej religijności ludowej jego wizerunek bywa bowiem łączony z postacią Belié Belcána i praktykami wyrastającymi z religijnego synkretyzmu. Dlatego ważnym zadaniem duszpasterskim sanktuarium jest cierpliwe ukazywanie, kim św. Michał jest naprawdę w Piśmie Świętym i w wierze Kościoła: nie niezależną „mocą”, lecz wiernym sługą Boga, obrońcą Jego ludu i tym, który zawsze prowadzi człowieka ku Chrystusowi.
Po Eucharystii odbył się uroczysty Akt Wielkiego Zawierzenia św. Michałowi Archaniołowi. We wprowadzeniu przypomniano, że przez chrzest należymy przede wszystkim do Jezusa Chrystusa. Zawierzenie św. Michałowi nie zastępuje tej przynależności, ale ma pomagać w wierniejszym życiu Ewangelią, duchowej walce o dobro i trwaniu przy Chrystusie.
Ważnym elementem sobotniego spotkania była również obecność dzieci i młodzieży. Najpierw grupa dziecięca z parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika z Krakowa w Los Alcarrizos, gdzie posługuje ks. Jacek Śwęd CSMA, zaprezentowała dominikański taniec folklorystyczny do utworu Juana Luisa Guerry „Ojalá que llueva café en el campo”. Występ wniósł wiele radości, energii i charakterystycznego dominikańskiego kolorytu.
Następnie wystąpiła działająca przy sanktuarium dziecięco-młodzieżowa grupa „Guerreros de San Miguel” — „Wojownicy św. Michała”. Ich przedstawienie miało wyraźnie katechetyczny charakter. Św. Michał Archanioł prowadził małego chłopca o imieniu Miguel przez spotkania z różnymi świętymi, pokazując mu, że droga do świętości może mieć wiele form, ale zawsze prowadzi przez wierność Bogu, modlitwę, służbę, miłość i odwagę.
Przesłanie było proste i bardzo czytelne: świętość nie jest nudna. Każdy jest do niej zaproszony, a jej droga rozpoczyna się w łasce chrztu i rozwija przez wspólne pielgrzymowanie w Kościele.
Kulminacją dziesięciodniowego odpustu była uroczystość 29 września. Wieczorne świętowanie rozpoczęło się szczególnym wydarzeniem: po raz pierwszy w sanktuarium uroczyście odśpiewano Godzinki ku czci św. Michała Archanioła.
Tekst i forma tych Godzinek były przez wiele lat dopracowywane. Obecnie zostały również nagrane w wersji śpiewanej, aby parafianie i czciciele św. Michała mogli ich słuchać, rozważać zawarte w nich treści i uczyć się wspólnej modlitwy. Ich pierwsze uroczyste wykonanie przed procesją było ważnym znakiem, że duchowość sanktuarium otrzymuje kolejne konkretne formy modlitewne i katechetyczne.
Po Godzinkach rozpoczęła się uroczysta procesja ulicami parafii, a następnie w sanktuarium sprawowana była Eucharystia pod przewodnictwem abp. Héctora Rafaela Rodrígueza Rodrígueza, arcybiskupa Santiago de los Caballeros.
Na początku swojej refleksji Arcybiskup z uśmiechem zaznaczył, że wobec obecnych michalitów — „ekspertów od św. Michała” — nie będzie wygłaszał wykładu o Archaniele. Skupił się natomiast na istocie chrześcijańskiej duchowości.
Nawiązując do wezwania Ojca Świętego do modlitwy o pokój, przypomniał, że świat bardzo potrzebuje dziś modlitwy, pojednania i obecności Boga. Podkreślił również, że aniołowie prowadzą nas do Boga. To samo dotyczy świętych, charyzmatów i wszelkich autentycznych form duchowości w Kościele — ich ostatecznym celem nie jest zatrzymanie człowieka na sobie, lecz prowadzenie go do Jezusa Chrystusa.
Było to przesłanie szczególnie bliskie misji sanktuarium i całej naszej wieloletniej pracy duszpasterskiej. Właśnie dlatego tak mocno staramy się podkreślać, że zdrowa pobożność michalicka musi zawsze pozostawać chrystocentryczna.
Na zakończenie uroczystości ponowiono Akt Wielkiego Zawierzenia św. Michałowi Archaniołowi, przeżyty po raz pierwszy trzy dni wcześniej podczas IV Narodowego Spotkania. Tym razem stał się on zwieńczeniem całej dziewięciodniowej nowenny i dziesięciodniowego odpustu.
Tegoroczne świętowanie pokazało, że sanktuarium nie jest jedynie miejscem jednego dorocznego odpustu. Staje się coraz bardziej przestrzenią pielgrzymowania, katechezy, modlitwy i formacji, z której przesłanie o św. Michale wychodzi do parafii, a następnie wraca wraz z pielgrzymami.
Pozostaje wdzięczność za Zgromadzenie, współbraci, świeckich, dzieci, młodzież, pielgrzymów i wszystkich, którzy współtworzą tę misję.
Chcemy nadal ukazywać św. Michała Archanioła w sposób biblijny, katolicki i chrystocentryczny — jako tego, który nie zatrzymuje człowieka przy sobie, lecz prowadzi go ku Bogu.
Któż jak Bóg!
