Wtorek, 22 marca

„Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie?” (Mt 18, 21).

Nie jest łatwo przebaczać ani też prosić o przebaczenie. Przebaczenie konfrontuje nas ze zranieniem, którego doświadczyliśmy, a proszenie o przebaczenie jest uznaniem naszej winy. Bronimy się przed jednym i przed drugim, bo ból zranienia i ból winy nie są łatwe w przeżywaniu. Jezus tłumaczy, że przebaczając upodabniamy się do naszego Ojca w Niebie i tym bardziej możemy wtedy liczyć, że On przebaczy nam nasze winy.

„Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18, 22).

Boże, Nieskończenie Dobry „naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami” (Ps 25, 4b) i otwieraj moje serce na Twoje Słowo, bym był zdolny porzucić wszelkie urazy i budowanie fałszywego obrazu siebie, i - napełniony Twoją Miłością i mądrością Twego Słowa - potrafił zobaczyć moją winę i przeprosić, ale też przebaczyć temu, kto zawinił wobec mnie i mnie przeprasza, tak jak Ty, Panie, zawsze mi przebaczasz i mnie przyjmujesz.

„Dobry jest Pan i łaskawy,

dlatego wskazuje drogę grzesznikom.

Pomaga pokornym czynić dobrze,

uczy ubogich dróg swoich” (Ps 25, 8-9)

#myśliosłowie

Zapraszamy na nasze strony:

Inne artykuły autora

O przeszkodach w drodze do Pana

Lek na gorączkę

Co trzymamy w więzieniu serca?