W niedzielę, 17 maja br. parafie Niepokalanego Poczęcia NMP oraz Świętego Gabriela świętowały z radością i wdzięcznością 25-lecie kapłaństwa ks. Grzegorza Ringela CSMA.
Tego samego dnia Kościół obchodził uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. I właśnie tutaj pojawia się piękna duchowa zbieżność. Chrystus wraca do Ojca, aby otworzyć nam drogę do nieba. Taka jest również misja kapłana: pomagać ludziom podnosić wzrok i prowadzić ich ku Bogu.
W uroczystości uczestniczyło wielu kapłanów, wiernych oraz wspólnot parafialnych. Piękną niespodzianką była również obecność pomocniczego biskupa Andrésa Amaury Rosario Henríqueza, którego bliskość napełniła wszystkich wielką radością.
Po Eucharystii odbyło się braterskie spotkanie przy muzyce, kolacji, torcie i wspólnych fotografiach, które uwieczniły ten wyjątkowy moment.
* * *
Grzegorz urodził się w 1973 roku. Wychował się w Ogorzelinach, gdzie od najmłodszych lat był związany z Kościołem jako ministrant i lektor. Ci, którzy go znali, wspominają spokojnego i wrażliwego młodego człowieka, pasjonującego się muzyką heavy metalową, a jednocześnie głęboko ukształtowanego przez wiarę dzięki swojemu proboszczowi, który w niezwykły sposób potrafił przyciągać do siebie młodych ludzi. Siostra Grzegorza, dzisiaj zakonnica o imieniu Wiktoria w Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, wspomina, że pewnego dnia, gdy byli jeszcze w szkole podstawowej, po prostu powiedział do niej: „A może poszłabyś ze mną na Mszę świętą?”. To proste zaproszenie pozostało w jej sercu i dojrzewało aż do momentu, gdy sama wybrała życie zakonne. Pokazuje ono również, jak naturalnie Grzegorz już od młodości ewangelizował innych.
Pewnego razu do ich miejscowości przyjechał zespół „Michael”. Od tego czasu Grzegorz zaprzyjaźnił się z jednym z jego członków, co pociągnęło za sobą wielu młodych ludzi do uczestnictwa w rekolekcjach michalickich. Tak więc powołanie ks. Grzegorza rodziło się podczas rekolekcyjnych spotkań „Oazy” oraz w kontakcie z duchowością michalicką. Tam odkrył charyzmat Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła: „Któż jak Bóg!” oraz „Powściągliwość i Praca”.
Jego droga kapłańska została naznaczona także cierpieniem. W czasie nowicjatu tragicznie zginęła jego siostra Ewa. Później zmarł jego ojciec, a po latach towarzyszył swojej mamie w ostatnich chwilach jej życia. Odeszła właściwie na jego rękach, gdy przybył do Polski na wakacje. Te doświadczenia głęboko ukształtowały jego duchowość i sposób towarzyszenia ludziom w bólu i cierpieniu.
Święcenia kapłańskie przyjął 19 maja 2001 roku z rąk biskupa Jana Chrapka. Na swoim obrazku prymicyjnym umieścił słowa: „Ja jestem światłością świata” (J 8,12). Napisał również poruszającą modlitwę: „O Boże, prowadź moich rodziców, rodzeństwo, krewnych, przyjaciół i wszystkich, których spotkam na drodze mojego życia, do zbawienia, a mojej siostrze Ewie daj światłość wieczną.”
Po święceniach kapłańskich pracował jako wychowawca w Niższym Seminarium Duchownym michalitów w Miejscu Piastowym, a następnie przez kilka lat posługiwał w parafii Matki Bożej Królowej Aniołów na warszawskim Bemowie.
Od 2010 roku pracuje jako misjonarz w Republice Dominikany, gdzie służył w Jánico i w Juncalito, a obecnie jest proboszczem parafii Niepokalanego Poczęcia NMP oraz Świętego Gabriela w Santiago de los Caballeros. Jego kapłaństwo zawsze łączyło modlitwę z konkretną pracą, podejmując również ważne projekty duszpasterskie i dzieła odnowy w parafiach, w których posługiwał.
Po 25 latach kapłaństwa nadal spełnia się modlitwa zapisana na jego pierwszym obrazku prymicyjnym: prowadzić ludzi ku światłu Chrystusa.
